Vluchtelingen. Rubberboten. Aanslagen. Terreur. Discriminatie.2013-06-18 at 17-38-04933Ik heb er nog geen woorden over geschreven. Er wordt al zoveel gezegd, gesproken, geschreven.
en toch kan ik het nu niet meer laten …
Een van mijn grootste levenswaarden is ‘recht – rechtvaardigheid -‘.
In mijn leven is ontwikkelingswerk -opkomen voor de armen- een rode draad geweest.
Ik heb gehuild na bezoeken aan de Syrische vluchtingen in Jordanië op werkreis voor de ZOA.
Maar heb hun verhalen verteld aan de mensen om ons heen. Ook hun stem moet gehoord worden.
2013-06-18 at 17-07-567342013-06-18 at 17-19-05834
Ik ben in een UN-kamp in Burundi geweest waar ex-vluchtelingen terugkeerden naar ‘hun land.’
Maar terugkeren is ook een soort vluchteling zijn, omdat je niets meer hebt dan een paar koffers en tassen met spullen.
Maar geen huis om nog te wonen. Geen werk. Geen thuis.
2012-11-07 at 17-06-29 2012-11-07 at 17-08-14
En nu ben ik stil. Ik heb geen woorden.

Wat moet ik zeggen? Dat ik voor of tegen vluchtelingen ben?
Dat ik wil dat de vluchtelingen niet die zee overgaan naar Europa omdat het geen oplossing is voor het probleem?
Dat ik waardering heb voor de mensen die zich wel hier over hen ontfermen?
Dat ik me tegelijkertijd afvraag hoe dit verder moet hier met al die vluchtelingen?
Dat het me soms boos maakt dat Turkije ‘niet goed genoeg is’ voor sommigen en mensen naar een volgend land gaan?
Waarom de goedhartigheid en donaties nu wél bij deze vluchtelingen en niet zo zeer bij al die andere vluchtelingen in landen als Thailand, Congo, Nepal, Burundi en meer?
Ik zie (politieke) leiders worstelen met deze immense problemen. En wie heeft het goede antwoord?
Dat aanslagen en oorlog me raken?
Dat ik de hypes niet altijd snap van facebookprofielen veranderen als reactie op aanslagen als Parijs?
Ja, het ís erg, het ís dichtbij, het is ‘binnen onze referentiekader’….
Maar waarom bij Parijs wel, maar bij Libanon of Kabul of Bagdad niet?

Eigenlijk … als ik heel eerlijk ben … verward het me.
Heel erg zelfs.
2012-11-07 at 17-14-13Ik heb geen antwoorden. Geen oplossingen.
Maar het lijkt wel alsof ogen opengaan voor problemen die er wereldwijd al zoveel en zolang zijn.
Maar die problemen raken nu wellicht wel echt onze levens.
Vluchtelingen zijn er zoveel. Miljoenen wereldwijd. Niet nu opeens, maar al vele tientallen jaren.
Daarom zet ik me graag in voor organisaties als ZOA die zich al meer dan 25 jaar druk maken en ontfermen over vluchtelingen wereldwijd.
Want we moeten met de vluchtelingen ‘dichtbij’ ook niet de vluchtelingen ‘verweg’ vergeten.
Met open portemonnee en gevouwen handen.
2013-06-19 at 14-19-301675En tegelijkertijd beseffend wat Jezus zei:
“Jullie zullen berichten horen over oorlogen en oorlogsdreiging. Laat dat je dan niet verontrusten, die dingen moeten namelijk gebeuren, al is daarmee het einde nog niet gekomen. Het ene volk zal tegen het andere ten strijde trekken en het ene koninkrijk tegen het andere, en overal zullen er hongersnoden uitbreken en zal de aarde beven: dat alles is het begin van de weeën. Dan zal men jullie onderdrukken en doden, en jullie zullen door alle volken worden gehaat omwille van mijn naam. Velen zullen dan ten val komen, ze zullen elkaar verraden en elkaar haten. Er zullen talrijke valse profeten komen die velen zullen misleiden. En doordat de wetteloosheid toeneemt, zal bij velen de liefde bekoelen. Maar wie standhoudt tot het einde, zal worden gered. Pas als het goede nieuws over het koninkrijk in de hele wereld wordt verkondigd als getuigenis voor alle volken, zal het einde komen.”
Heere Jezus, kom!