Gineke is een van de merkwaardigste mensen die ik gekend heb.
Ze is kunstenares, fotograaf, Amsterdammer, reiziger, kraakster, museumliefhebber en ik kan misschien nog wel even doorgaan.
Gineke was ook mijn tante.
2016-05-30_0001Gineke was mijn gekke toffe bijzondere tante. Afgelopen maandag is ze overleden.
____________________

Er zijn soms van die mensen in je leven waar je onbewust onwijs veel van leert.
Zij was daar één van.
Haar levensstijl had nooit de mijne kunnen zijn, en toch heb ik regelmatig dingen die ze zei of deed ‘opgeslagen’.

Gineke is een bijzonder mens.
De kleren die ze aan had.
De plek waar ze woonde.
De manieren die ze had.
Het eten wat ze kookte (lekker, simpel)
De dingen die ze maakte van hout, glas, steen, tekenen of fotograferen.
De reizen die ze maakte (altijd zwerven zonder plan of reisschema).

Ruim 2,5 jaar geleden kwam de grote schok.
Ziek. Ernstig ziek.

En gelijk dacht ik aan alle dingen die we nog zouden ondernemen,
waar we het al een paar keer over gehad hadden en nog nooit gedaan.
Een van die dingen was: ‘samen een stad bezoeken om te fotograferen.’
Wat ben ik onwijs blij dat we later (vorig jaar juli) die kans nog gekregen hebben, toen zij zich ietsje beter voelde.
Ik heb letterlijk alles losgelaten en ben vijf dagen met haar naar Venetië geweest.
Ook al brak ze een paar dagen voor Venetië haar pols ;-(
Onbetaalbaar die dagen.
(dat hebben we de laatste tijd nog vaak tegen elkaar gezegd!)
2016-05-30_0004Niet alleen de museumbezoeken… (al is dat ook iets wat ik echt van haar geleerd heb, zij nam me zo vaak mee: ‘kom, moet je ook even bekijken’, zei ze dan)
Maar ook heeft ze toen veel verteld over haar leven.
Dingen die ik maar half wist, en nu het hele verhaal hoorde.
Over het vreselijk auto-ongeluk in Zuid-Afrika,
waardoor ze breuken in nek en rug op liep.
Over haar omzwervingen over de wereld en alle avonturen die ze meemaakte.
Over haar zeil- en boottochten op oa. de Waddenzee waar zij dan vaak als kok aan boord was.
Over haar onvervulde dromen en wensen.
Haar vele kleine en grote jobs die ze gedaan heeft.
Waar ze van genoten heeft.
Kortom…. waardevolle herinnering.

Haar bijzondere woonplek in een oude fabriek in Amsterdam: zie meer foto’s van haar op het ADM hier. (link hier)
2016-05-30_0002Haar mobieltje. Die met een elastiekje aan elkaar vast gebonden moest worden anders viel ‘ie uit elkaar…
Het laatste jaar heeft ze mijn moeders iPhone gebruikt en al heeft ze er vaak op gescholden, het was ook weer erg handig, zei ze zelf 😉
2016-05-30_0003Helaas hebben we van heel dichtbij meegemaakt dat ook haar lichaam aftakelde.
Maar ook hoe ongelófelijk sterk ze was.
Er waren veel overeenkomsten tussen mijn moeder en haar.
En dat heeft ons meermalen diep geraakt.
We hebben gedaan wat in ons vermogen lag om dingen voor haar te doen (zoals vorig jaar zomer nog mee zeilen) en voor haar te zorgen.

2016-05-30_0006Helaas, nog geen 1,5 jaar na het overlijden van mijn moeder,
en twintig dagen na het overlijden van mijn vader, moeten we ook afscheid van Gineke nemen.
En daar zijn we verdrietig om. En ik mis haar nu al…
Omdat ze geen partner of kinderen heeft, en wij haar ‘surrogaat-kinderen’ waren,
regelen we opnieuw in korte tijd een begrafenis.

Bizarre tijden. Zwaar ook ja.
Het stormt. De ene golf na de andere komt over ons heen.
Ik hou me stil en klamp me vast.
Aan de enige Houvast.
En het is niet om ‘vroom’ te doen, of om me anders voor te doen…
Maar echt. Zo voel ik het…
“En als de golven overslaan, dan blijf ik hopen op Uw naam,
Mijn ziel vindt rust, want in de storm bent U dichtbij,
Ik ben van U en U van mij.
Uw sterke hand die houdt mij vast…”