Heel eng. Ik ga iets doen wat ik heel eng vind. En toch doe ik het.
Wat ik ga doen, vertel ik zo, maar het begon allemaal met mijn weegschaal. Die niet kapot was, zoals ik even hoopte, maar mij gewoon fijntjes op de waarheid wees. Bijna vijfenzeventig kilo. Oftewel: echt veel en veel te veel.

Ooit woog ik eenentachtig en ging terug naar vijfenzestig. Daarna heb ik jaren tussen de zevenenzestig à achtenzestig gehangen. De afgelopen tijd is het echter langzaam maar zeker meer geworden. Maar er iets aan doen? Tja… Het eten was te lekker – veel te lekker. Ook had ik geen zin om te moeten opletten, om extra te moeten fietsen en lopen. Om het kort te houden: alle pogingen om ‘minder’ en ‘anders’ te eten van het afgelopen jaar hebben tot nog toe weinig resultaat gehad. Maar nu heb ik een ‘stopbord’ neergezet. Het móét.

Op de laatste ZOA-vergadering – we zijn ZOA-Business-Ambassadeurs voor Burundi – kregen we dit filmpje te zien.
(Gewoon even eerst even dit filmpje kijken!!)
Over jonge meisjes die ongesteld zijn zonder maandverband. Kun je het je voorstellen? Als je ongesteld bent, ga je niet naar school. Zit je thuis op een hoop oude kleren en lappen – andere materialen zijn er niet – te wachten tot het maandelijks ritueel voorbij is.
Mensen lopen met een grote boog om je heen, want je stinkt.

In gedachten zie ik het gangpad vol maandverband en tampons in de supermarkt, wat voor ons zo vanzelfsprekend is, terwijl er in o.a. Burundi een tekort aan is. En nu komt het. Vijftienhonderd meisjes een herbruikbaar pakje maandverband geven, kost €5,00 per pakje. Deze pakjes gaan drie jaar mee! Een kleine investering van zo grote betekenis voor die meiden! Geen geklooi met oude lappen. Gewoon naar school kunnen en niets te hoeven missen. ‘Waardig’ zijn, ook al ben je ongesteld.

Pads distribution

Wat heeft dat nu met mijn gewicht te maken? Nou, ik heb een challenge in het leven geroepen.
Wat als ik…
1 december acht kilo ben afgevallen?
(En terwijl ik dit schrijf, slaak ik een diepe zucht. Want ik weet hoeveel kilometers ik moet lopen, fietsen, springen; hoe vaak ik mezelf eten/biertje/lekkers moet ontzeggen, enz. om dit te bereiken. Acht kilo in drie maanden is voor mij echt stevig aanpoten; die overige paar kilo komt daarna wel.)

Maar goed, stel dat ik dat doel haal. Wil jij me dan voor €5,00 sponsoren? (Een veelvoud ervan mag natuurlijk ook.)
Dat is dus één pakje herbruikbaar maandverband voor een Burundees meisje. Als honderd mensen mij willen sponsoren, zit ik op de €500,-, en dat is mijn doel. En daarbij, als ik mijn doel niet haal, betaal ik dat bedrag uit m’n eigen zak! (dus daag me uit zou ik zeggen door het sponsorbedrag zo groot mogelijk te maken)

Stuur me dan alleen een mail [info@jonneke.nl] met: ja ik sponsor je voor … euro.

DSC_0214 2

Misschien denk je: Weet je wat, bij mij zou er eigenlijk ook nog vier, zes of tien kilo af moeten. Ik doe ook mee!
Stel dan een reëel, maar wel uitdagend doel. Vertel het tegen zo veel mogelijk vrienden en familie.
Leg uit waarom je die zoveel mogelijk sponsors van €5,00 nodig hebt. Verzamel namen van je donateurs en houd het totaalbedrag voor ogen. En natuurlijk: ga aan de slag met bewegen en minder eten.
(Laat het mij even weten als je ook meedoet! Want dan sponsor ik jou! 😉 en 1 december stellen we elkaar op de hoogte van onze resultaten.)

Mijn droom is dat we met elkaar die beoogde vijftienhonderd meisjes hun pakje maandverband kunnen geven.
Geldwaarde: € 7.500,00. Concrete waarde: hun leven en hun waardigheid.

Sponsor jij mij voor €5,-? Stuur me dan een mail (info@jonneke.nl) met: Ja, ik sponsor je voor €[…,…].

Hoe meer sponsors, hoe groter de uitdaging en motivatie voor mij wordt natuurlijk! Daag me maar uit zou ik zeggen…

PS Waarschijnlijk ga ik dit jaar nog naar Burundi en kan ik de meiden met m’n eigen ogen zien. Ik zal jullie zeker op de hoogte houden.