Zuid-Afrika heeft prachtige bergen en de meest mooie (4×4) routes op bizarre en afgelegen plekken. Tijd om te ontdekken!
Een aantal dagen heeft Sjoerd een motor gehuurd (in december ging z’n langgekoesterde droom ‘motorrijbewijs’ in vervulling) en konden we op avontuur. Voor mij was het namelijk ook avontuur, want ik rijd bijna nooit in Zuid-Afrika; Sjoerd zit eigenlijk altijd achter t stuur.
Dus ik mocht ook flink buiten m’n comfortzone om vele kilometers, paadjes en maar liefst 17 bergpassen achter m’n stoere motorlief aan te rijden! Sommigen mensen vinden dat wij nu afgelegen wonen, hier in de Puttense polder. Maar nee lieve mensen, dít is pas afgelegen…
Tientallen kilometers niks en niemand in de omgeving dan bergen.Een van de mooiste passen is de Swartbergpas… echt onwijs genieten! We hebben vier dagen bijna alleen maar ‘onverharde’ weg gereden. En dat is zo zo zo genieten!
(in de verte het stipje wat je op de weg ziet, is mijn motormaniak) Als de vier motordagen erop zitten, kruipen we samen weer in de Landrover en nemen de 4×4 routen van Kareedouw naar Baviaanskloof.
(ik stiekem blij dat ik hier niet hoefde te rijden… was af en toe best spannend kan ik je zeggen)Dit hè… dat je uren alleen maar dit ziet. Dat doet iets met je.Tja…Warm. Nee heet is het. De zon brandt en dan ergens in de ‘middle van nowhere’ komen we bij een huis.
We vragen hoe we het beste kunnen rijden en maken een praatje. De meiden hebben nog vakantie en ‘chillen lekker’. Ik vraag me af wat ze dan de hele dag doen hier in het ongelofelijke ‘niemandslandschap’.
Oh, beetje kletsen, muziekje luisteren op mobiel. Opladen van telefoon gaat met een aggregaat. Of ze weer zin hebben in school? Jazeker, kostschool is gezellig en klasgenoten zien is ook niet verkeerd. Maar huiswerk? Neuh.Kwam ff kijken of er iets te jatten was bij ons. Nee dus, dat laten we niet gebeuren. De nacht brengen we door op de camping van deze citrusboerderij, net buiten de Baviaanskloof. Hier groeien citrusvruchten die naar Engeland, Duitsland en Nederland gaan. We horen iets over de oogst beschermen tegen bavianen en apen, over strenge EU-regels waar ze aan moeten voldoen, over de droogte enz.Vanaf de camping konden we een leuke ‘9 watervallen-route’ lopen.
Sjoerd is een heel eind gegaan, maar met mijn camera in de tas kon ik niet alle waters doorwaden 😉Al ben ik echt meer een ‘zee-mens’, ik moet zeggen dat bergen ook echt iets metme doen. Het maakt me nietig en klein. Een paar hele mooie dagen waren het.
‘k Sluit deze blog af met nog een paar ‘zo wonen / zijn / doen de mensen’. En wij willen best ‘gedildag’ (geduldig) zijn hoor 😉