Evenwicht. Een woord wat heel kenmerkend is voor mij en mijn leven.
Ik hou van gezelligheid en mensen en ben tegelijkertijd graag alleen.
Mijn werk maakt me heel erg blij, maar wil geen 80-urige werkweek (meer).
Ik kan heel enthousiast zijn, maar ook heel stilletjes.

Nee, mijn leven is niet altijd evenwichtig.
Misschien ben ik altijd wel aan het balanceren:
beetje aan de ene kant, beetje bij de andere kant zodat de weegschaal ongeveer gelijk blijft.

Terugkijken op het afgelopen jaar zie ik dit thema weer terugkomen.
Aan het einde van het jaar is goed om eens terug te blikken. En zo vul in mijn levensweegschaal met herinneringen aan  2018.

Aan de ene kant van de weegschaal leg ik de dingen die me energie gaven en tof/mooi/fijn waren:
* Wat een ontzettend leuke bruiloften en andere opdrachten heb ik mogen doen, echt! Hierom ik doe nog weleens een dansje! Een prachtige samenvatting heb ik gemaakt in een paar minuten en ik mag best zeggen dat ik er trots op en blij mee ben als ik deze serie bekijk!
Klik op de foto of link https://jonneke-oskam-jonneke-oskam.smartslides.com/2018-highlights

* De verbouwing van ons huis is echt goud waard:
– van 1 houtkachel naar vloerverwarming,
– van ‘we doen het ermee’ naar je eigen smaak en stijl.
(hier vast 1 foto: binnenkort een hele blog over hoe het geworden is!)

* Anderen inspireren (inspiratie-avonden, blogs, workshops, spreken) en anderen helpen, het zit in me en
ik denk ook dat ik dat talent goed gebruik. Ik word er in elk geval heel erg blij van.
Deze avonden zijn zo waardevol omdat het gaat over de ‘echte dingen van het leven’:
(daar staan ook reacties van mensen die al geweest zijn)
Een nieuwe prachtige serie staat in onze agenda: kom jij ook?

*Zoveel kleine en grote, korte en lange familie- en vriendenmomenten: goud waard.

*Het buitenleven waar we in de polder met onze dierenbende (katten, hond, kippen en schapen)
of op het water of met de tent ten volle van genoten.

De andere kant mag ik de dingen op de weegschaal leggen die ik lastig/moeilijk/energievretend vindt: en die waren er ook genoeg.
*Privé waren er tal van zaken die me regelmatig ‘uit evenwicht’ brachten en brengen.
*M’n gezondheid is niet wat ik graag zou wensen (twee keer een polsblessure, te vaak moe en weer veel te veel kilo’s aan mn lijf).
*Laten we het zo zeggen dat ik het afgelopen jaar opnieuw heel veel heb moeten leren, loslaten, accepteren.
Tegelijkertijd ben ik er ook dankbaar voor. Want ik ervaar het dat je door je pijn heen, zoveel mooier kan worden. God geeft niet voor niets deze leermomenten, deze ‘sta-eens-even-stil-tijden’.

Misschien is het zoals dit gedicht het zegt: het totaalplaatje is je zijn en geeft je zin, dat maakt het leven prachtig.

Het is maar wankel evenwicht
Tussen wolken en de zon
Tussen bloeien en verdorren
Tussen beginnen en begon
Het is maar wankel evenwicht
En onverwoestbaar krachtig
Het is je zijn en geeft je zin
Dat maakt het leven prachtig
Roelie Struik

Ik kijk uit naar 2019.
Met nieuwe mogelijkheden. Nieuwe uitdagingen. Nieuwe kansen.
Nieuwe ontmoetingen. Nieuwe ervaringen. Nieuwe investeringen.
Nieuwe lessen leren. Nieuwe stappen.
In de komende tijd ga ik lekker weer doelen op een rijtje zetten, wat wordt mijn focus. Sterker nog: wat wil God waar m’n focus zal liggen? Ik kijk er enorm naar uit om de ‘levenskaarten te schuffelen en me te laten verrassen door mijn Heer.’

‘Ik zie mijn weg, maar weet niet waar die heenvoert. Niet weten waar ik heenga, inspireert me tot verder reizen.’
Rosalia-de-Castro