We schudden handen en ontmoetten elkaar.
Die eerste blik en je in elkaars ogen ziet wat ‘de tijd’ heeft gedaan.
Wat de tijd met ons gedaan heeft.

Een reünie van klas 6 van de basisschool na 31 jaar.
Wat was dit bijzonder!

Er ligt ‘een leven’ tussen toen en nu.
Een leven van opleiding, relaties, werk, huis, kinderen.
Een leven vol illusies, tegenslagen, hoogtepunten, ervaringen.
En dat was te zien: aan de rimpels en grijze haren of minder haren 😉

Dat eerste moment van ontmoeten vond ik het meest indrukwekkend: bevreemdend en toch vol herkenning.
Soms was het (voor sommigen) even zoeken naar ‘welk plaatje van vroeger hoort bij deze persoon die voor me staat’?
Bij anderen was het herkenning in een oogopslag. Diezelfde lach, diezelfde pretoogjes, diezelfde houding van toen.

Toen we (nog twee vriendinnen van toen en ik) besloten dat we een reünie gingen organiseren, gebeurde er al veel.
Je bekijkt de klassenfoto -en andere foto’s waar we op staan- nog eens goed, je voelt, je denkt.
Onwillekeurig spelen er zoveel ‘filmpjes’ van toen af in je hoofd.
Ik zou er een boek over die herinneringen kunnen schrijven 😉
Want ik heb op zich een goede basisschooltijd gehad, maar het was niet altijd leuk of makkelijk. Pijnlijke herinneringen, maar ook gelukkig mooie en fijne! Dit is een foto van mijn 8e/9e verjaardag.

We hebben gepraat, gelachen, geluisterd.
We speelden ‘reunie-bingo’ en het 1-minutenspel.
Zie je op de achtergrond die posters? Daar stonden de foto’s van ‘toen’ op met: ‘dit herinneren we ons van jou…’
(zie onderaan de blog hierover nog meer) En natuurlijk de groepsfoto… Met dank aan Sjoerd 😉
We praatten daarna nog veel meer, en genoten van een lekker ‘outdoor-diner’ en een vuurtje. Met het naar huis gaan, waren de reacties ‘lovend’:
‘Nooit verwacht, maar wat was dít leuk!’
‘Eigenlijk had ik helemaal geen zin, maar wat ben ik blij dat ik geweest ben.’
‘Deze ontmoetingen heeft veel meer met me gedaan dan ik verwacht had, in positieve zin.’
‘Zó jammer dat het zo kort was. Ik had er nog zoveel willen spreken!’
‘Over tien jaar de volgende reünie? of liefst nog eerder?’

 En zo ontzettend leuk wat mensen opgeschreven hebben wat ze zich van jou herinneren.
Dingen die ik alweer vergeten was, maar blijkbaar veel indruk hebben gemaakt!

Zou je ook wel een reünie willen, maar zie je de organisatie niet zitten? Je mag me inhuren 😉