In juni ben ik voor Fair Climate Fund naar India geweest.  Om voor deze organisatie een uitgebreide beeldbank te maken van de projecten die ze in India doen.
Een prachtig avontuur waarin we ontzettend veel hebben gezien en meegemaakt. Daarom vandaag een extra lange blog.
En als je de verhalen niet interessant vindt, scrol je maar door de foto’s 😉

Dit vind ik een prachtig kernachtig beeld: het koken en eten is het hart van het huishouden.
En juist wat koken betreft wil Fair Climate Fund verandering brengen.
Ipv stoken op open vuur – met veel gezondheidsklachten waaronder longontsteking tot gevolg – koken op een ‘cookstove’:
daar heb je veel minder hout voor nodig en komt (door vorm van de stove) bijna geen rook bij vrij.
Goed voor het milieu en goed voor de gezondheid dus!Om heel even te ervaren wat het is om binnen in huis op een open vuur te koken, stonden we hier binnen.Na 5 minuten hadden we wel weg willen vluchten: de rook sloeg op je ogen en longen.
Maar deze vrouwen hebben meestal geen andere mogelijkheid en er moet eten op tafel komen, dus dit komt elke dag terug. The magic happens. Elke keer als we echt een interview met en reportage van iemand of een gezin hebben gemaakt, print ik als bedankje een foto uit op de ‘canon zoe mini’.
Fantastisch die reacties! Zomaar op en in m’n rugzak gebeurde er een magisch iets 😉  Droogte: als het niet snel gaat regenen hebben binnenkort 17 miljoen Indiers géén water meer!
Linda en Gert (Fair Climate Fund) interviewden een heel aantal mensen over hun ervaringen, wensen enz. wat betreft de cookstoves.
Als ik dan wat portretten had, kon ik even door het dorpje lopen om het ‘leven van alle dag’ te fotograferen.
En laat ik dat juist geweldig vinden!  Dus niet helemaal op volgorde, maar wel genoeg beelden en verhalen om een beeld te krijgen… Stoertjes wilden wel poseren. En de zooi he… als je geen vuilnisophaaldienst of vuilsysteem hebt, is het chaos.
Wees maar blij met je lelijke kliko’s!   Wat jij kan, kan ik ook!     Gert en Jasmeet (komt uit NoordIndia) in gesprek met de jongens van het dorp.Onderweg stoppen we bij deze meneer. Hij heeft vergroeide benen en heeft met een piepklein beetje hulp gewoon een goeddraaiende motorgarage opgezet!Gehandicapt zijn hoeft echt niet altijd een excuus te zijn om niets te (kunnen) doen!   En dit is mooi he? Dat vakmanschap van ploegen met ossen. Prachtig beeld! We brachten een bezoek aan een school.  … ‘a snake, a snake’ werd er opeens geroepen op het schoolplein.  Les over het klimaat: kennis is macht. Als je weet wat er speelt, kun je dingen niet meer doen. Of juist wel. Al die mooie donkere vlechten… prachtig! En natuurlijk ook les over de ‘cookstoves’ en waarom dat beter is! Koeien. De trots van de Indiers. Een paar heilige koeien op je erf is status!
En levert melk en poep. En over dat laatste verderop in de blog meer 😉   En zaten Gert, Linda en Jasmeet te praten met de vrouwen van het dorp. Over de cookstoves. De voordelen, wat er verbeterd kan worden, de ervaringen. Terwijl ik een rondje liep, zag ik dit kleintje liggen… … die het maar wat leuk vond dat ik gekke bekken trok en foto’s maakte! Schetig he? Linda had elk ‘schattig klein Indiaas baby’tje’ wel mee naar huis willen nemen 😉 Na het eten handen en gezicht wassen.   En even twee emmers over je heen en je hebt gedoucht.   Het cookstove-project is al in 2012 gestart in India: en sommige moeten nodig gerepareerd worden. Hout, stro, alles gebruiken ze om op de stoken/koken. Hele bossen worden opgekapt en gedroogd voor dit doel
En dat is nu net niet de bedoeling natuurlijk.
Nog even terug komen op die koeien en hun poep. Wist je dat je op gas van koeienpoep prima kunt koken?
Een heel aantal mensen in India doet het al!
Je mengt poep met water (en ja, dat gaat gewoon met hun handen), wat in een groot vat (2m2) onder de grond loopt en daar lekker gaat ‘gassen’.
De gas die vrijkomt, is biogas en kun je gebruiken als brandstof voor je kookstel.
De ‘drap’ die overblijft gebruik je als mest voor je tuin.Deze vorm van koken is weggelegd voor de iets beter bedeelden. Dit gezin heeft een goedlopend winkeltje. En achter in hun tuin een biogas-installatie.
Even poep met water mengen…… en dat wat overblijft gebruiken ze dus voor hun groententuin.
Ik vind het echt een geweldig iets en ga serieus kijken of we dat hier ook niet kunnen gaan aanleggen: je kunt je toilet/riool erop aansluiten, alle GFT erin doen… hoe milieuschoon wil je het hebben?Oh, wel een dingetje: hij kán verstopt raken. Dus waren we erbij dat ook dat werd verholpen.Een bio-gas-installatie in aanbouw: Gert klom erin om te zien hoe het er van binnen uitziet. Een leuk holletje onder de grond 😉Deze vrouw was zo’n dappere dodo: heeft gewoon geleerd hoe ze die kookstellen van top tot teen kan repareren!En die kleuren he… een groot feest voor een fotograaf, dat kan ik je wel vertellen. Hun kleren, hun huizen, alles alles kleur!Nieuwsgierig naar wat die ‘blanken’ hier doen. Logisch, zou ik ook zijn.Wegwerpborden van bladeren maken. Geweldig! Ik heb er gelijk een paar gekocht!     Die sari’s… ik blijf ze geweldig vinden. Ooit, in 1999 was ik voor het eerst in India en toen al zo onder de indruk van de stoffen daar.
Ik heb uiteindelijk een prachtige witte met mat-gouden sari naar Nederland laten komen en daar mijn trouwjurk van laten maken! Dit plekje zal ik niet snel vergeten. Op dag 5 ging het mis. Een miniscuulklein beestje had m’n darmen flink van slag gemaakt en benam me toen even de energie.
Dus heb ik hier even op de grond gelegen… met uitkijk op deze mooie deur 😉
(dat ik er nog 2 weken last van zou hebben, wist ik toen nog niet)Ondanks m’n buikkrampen vond ik het geweldig en bleef ik foto’s maken.  Cashewnoten bomen worden geplant om de ontbossing tegen te gaan. Interview met de boeren. Irrigatiesysteem aanleggen. In India eten ze veel ‘wrap-achtige’ dingen: rijstmeel, gierstmeel, nog veel meer soorten meel.
En dan bakken, frituren, met allemaal weer een ander soort ‘pannenkoek’ als resultaat. Knapperig, zacht, smeuiig, droog.
Erg geliefd zijn de chapati’s; op een droge plaat gebakken en veelal gebruikt om je groenten en aardappels mee ‘op te pakken’.
De meesten eten zonder bestek in deze omgeving.
En alles, álles met een flink portie chili. Zelfs de ‘french fries’ brandden onze bekkies uit, hahahNegen volle dagen in midden India.
In vliegtuig, auto en tuk-tuk gezeten.
Zelfs 440 km met de nachttrein (heen én terug) geweest, voor maar € 6,- p.p.
Liters en liters gezweten.
Veel mooie mensen ontmoet.
Lol gehad met elkaar.
Het was een prachtreis.En omdat ik nog veel en veel meer foto’s heb, zal ik af en toe nog wel eens iets laten zien.