Vul je hart en vul je longen
Geef je ziel weer horizonnen.

Over de waddenzee zwerven zonder plan.  De richting waar je heen gaat, wordt gestuurd door eb en vloed en wind.
De getijden en daarmee de stroom zijn sterker bepalend dan dag en nacht.
Eigenlijk had ik geen tijd om op vakantie te gaan: de stapels werk en duizenden onuitgezochte foto’s keken me na toen ik aan boord van onze Mosselkraker stapte.
Maar ik had het heel erg nodig, dat voelde ik ook.


De eerste dagen stoven we met windkracht 5-6 over het Marker- en Ijsselmeer – en ik wist weer waarom ik ooit gezegd had: ‘ik ga nooit meer over dat water als het harder dan windkracht 3 waait.’ Toch deden we het om snel op de Waddenzee te zijn. Want daar is het anders. Het is zout en louterend, rustiger en lavend.

  Veel zachte avonden, zwoel en zwaar van zomerzon waar het licht zo fantastisch mooi is.
De magie van het droogvallen: daar waar eerst een zee  en overal water is, komt een hele wereld te voorschijn.
De dagbezoekjes aan de eilanden betekende scheuren met een fietsie over de schelpenpaadjes, liggen op brede stranden, en vis eten.
De geluiden van wind, vogels, opkomend water, geklots tegen de boot, schelpen (ja luister maar goed!) en zoveel meer: het raakte me keer op keer.En dit was een zonsopkomst met regen. De wekker om 5.50 want vroeg op pad om met de tijd van het getij te komen waar we willen.
Maar als je dit ziet als je buitenkomt, is opeens dat vroege opstaan een cadeautje.
Klein filmpje van het droogvallen en Schier-plezier!

Het verhaal bij deze foto heb je op mijn insta kunnen lezen.    Volg je HART

Leef je dromen
beleef eb en vloed

en laat

het LEVEN stromen
Dit gedichtje kwam ik tegen op Schier. Van alle mooie plekjes en eilanden mijn meest favoriete. Misschien omdat ik daar al 1001 herinneringen heb gemaakt, omdat er bijna geen auto’s zijn? Ik voel me er thuis. Het klopt. En daar neem ik opnieuw een besluit: 1x per jaar wil ik echt weer alleen naar Schier.

Bijkomen. Zeilen Lummelen. Lezen. Eten. Huilen. Genieten van weidsheid. Dieptes meten. Blauwe plekken en butsen op mn hele lijf (van t stoten want overal punten en haken en harde dingen aan en in de boot). Slapen. Reflecteren. Ideeën krijgen. Puzzelstukjes op z’n plek. Gedachten stromen. Maan en zon. Eb en vloed.
‘Waar zit de pauzeknop?’ schreef iemand op z’n insta. En inderdaad, dat wil ik hier ook. In mijn volgende leven word ik strandjutter en schrijver op Schier 😉
Mijn hart en longen zijn weer even gevuld.
M’n ziel heeft weer horizonnen.

Ik kijk uit naar de laatste periode van dit jaar. Want daar heb ik zin in. Met veel werk wat nog afgemaakt moet worden, mooie nieuwe opdrachten, en toffe nieuwe workshops en dagen. Daarover binnenkort meer.
Er is overigens nog 1 plek beschikbaar voor dit toffe weekend: die is voor een man. Omdat er meer vrouwen dan mannen zijn op dit moment 😉
“Doe de dingen waar je hart van gaat zingen.”
Dat is het thema voor dit weekend en met elke voorbereiding die ik doe, zingt mijn hart. Het wordt zo tof!
Onze vakantie in 8 panorama’s… want de weidsheid leg je op deze manier nog beter vast!