Leven in een C-wereld: wat en hoe? De wereld is anders. De omgangsvormen zijn veranderd. Onze kijk heeft nieuwe gezichtspunten. Het wachten op ‘normaal of het oude’ is mijns inziens beetje zinloos.

Naar aanleiding van mijn vorige blog van prikkelende puzzelstukjes heb ik een heel aantal vragen gekregen.
De meestgestelde vraag was: ja, we zien ook wat jij ziet. Of dankjewel voor deze eye-openers, maar WAT NU? HOE doen we dingen wel, of niet.
Daar heb ik de laatste tijd veel over nagedacht, om me heen gekeken en ook veel gelezen en geluisterd.
Je hoeft het niet over alles met me eens te zijn, maar een ding wil ik wel van je vragen: doe dingen omdat je weet dat het voor jou écht het goede is.

  • Positiviteit.
    Weet niet of jij dat ook zo ervaart, maar doordat we letterlijk meer afstand nemen, wordt er ook minder gegroet en gekeken naar elkaar.
    We leven nog veel meer dan ooit in ‘onze eigen bubbel’. Zeg gedag tegen de mensen die je tegenkomt.
    Groet hen, geef een glimlach. Maak een praatje. Gewoon even met die man die in z’n tuintje staat, die mevrouw die langsloopt. Het kost niets. En levert mooie momenten op!
    Spreek positieve woorden en complimenten; in deze verwarrende wereld hebben we die allemaal meer nodig dan ooit.
    Doe eens (iets kleins) extra om de dag van een ander ‘minder zwaar’ te maken. Want links of rechtsom: wij allemaal vinden het lastig wat er nu gebeurt. De een op de ene manier, de ander op een heel ander vlak. Ik ging bijvoorbeeld reuzebellen blazen op vakantie en daar werden veel mensen heel blij van…
    Stel jezelf de vraag steeds: bouwt het op of breekt het af? Maakt het me bitter of beter?

  • Investeer in gezondheid:
    Ons lichaam is ontzettend ingenieus bedacht door onze Maker.
    Korstjes en blauwe plekken en kneuzingen kunnen genezen. We kunnen weer opknappen na een griep omdat ons immuunsysteem bijzonder mooi in elkaar zit. Dat immuunsysteem is een soort ‘vechtsysteem’: we kunnen onze soldaatjes in het bloed helpen door de juiste stoffen te geven, of dingen te doen om ze om zeep te helpen.
    Een simpel actueel voorbeeld: desinfectie overal. Verplicht zelfs. Het doodt bacteriën, ook de goede. Geen virus overigens! Op deze manier maken we de natuurlijke beschermende laag kapot en zijn we vatbaarder voor veel andere ‘ziektekiemen’. Ik gebruik het spul zeer weinig, alleen als het echt moet: maar de vellen hingen aan mijn handen en dat terwijl ik er werkelijk nog nooit last heb gehad. Inmiddels gebruik ik het echt niet meer en is het probleem over.
    Al vele jaren is bekend dat wij chronisch te kort hebben aan o.a. zink en bepaalde vitaminen. En wat blijkt? Juist dat helpt ons lichaamsimmuniteit op te bouwen tegen onder andere covid. We kennen het riedeltje allemaal: verse producten – bewegen – goede nachtrust – stressreducering – genoeg water – dat hebben jouw ‘bloedsoldaatjes’ nodig om te vechten tegen indringers!
    Lekker buiten spelen, in aanraking komen met anderen, blootgesteld worden aan alle weersomstandigheden: daar wordt je sterker van.
    Niet alleen tegen covid, maar ook tegen andere ziekten. Misschien heb je het gelezen, maar meer dan 60% van de bevolking heeft een chronische ziekte.
    “Gelukkig zag een tijdgenoot van Pasteur al snel dat een ziekte pas een ziekte wordt afhankelijk van de ‘omstandigheden’. De wijsheid van Claude Bernard. Bernard is de grondlegger van wat je de “terreingeneeskunde” zou kunnen noemen. Hij geloofde wel dat virussen en bacteriën ziekten veroorzaken, maar alleen als het “terrein” daarvoor gunstig is.”
    Daarom: investeer in versterken van je immuunsysteem.
  • Omdenken
    Veel dingen die we gewend waren – die we graag deden – waar we van droomden, worden in de war gestuurd door wat er nu in de wereld gebeurt. Daar kunnen we ons blind op staren, en er wordt al gezegd dat er veel meer depressiviteit en zelfs zelfdoding is dan daarvoor. (wereldwijd) En ik snap dat ergens wel. Toch probeer ik voor mezelf steeds te kijken naar wat wél kan: ik kan iemand misschien geen hand geven, maar wel een paar seconden langer écht aankijken.
    Ik kan misschien niet ver weg op reis gaan, maar wel opnieuw mijn eigen omgeving ontdekken.
    Je kunt nu misschien niet mijn favoriete dingen of hobby uitoefenen, maar wellicht is er een mogelijkheid om er op een andere manier toch van te genieten!
    In de vakantie heb ik volop plannen gemaakt in het kader van omdenken: wat voor avonden of dagen kan ik wél geven? De voorbereiding hiervoor is in volle gang.
    Ook voor bruidsparen: ik heb mijn blog ‘Trouwen in corona-tijd’ inmiddels weer bijgewerkt. Zoveel waardering voor mijn toffe bruidsparen die soms hun hele dag wel drie keer moesten omgooien. Het vergt veel schakelen, dat besef ik: maar vier de liefde. Links of rechtsom.
  • Veiligheid
    Als klein kind dacht ik na over de vraag: waar ben ik dan veilig? Ik hoorde van oorlogen, maar die waren er bij ons gelukkig niet. Maar wel waren er in Groningen en op andere plekken aardbevingen. Dan ga ik maar niet daar wonen, dacht ik dan. Dijken die doorbreken en dus overstroming: dan ga ik nooit bij een dijk in de buurt zijn. Maar als je even doorgaat, is op elke hoek van de straat wel een gevaar: er kan brand uitbreken, iemand kan je aanrijden, een ongeluk zit in een klein hoekje, je kan een hartstilstand krijgen, een andere enge ziekte: kortom, nergens op deze aarde ben je echt veilig.
    Veiligheid is relatief: we kunnen ons focussen op mondkapjes, 1,5 meter afstand en handen desinfecteren – maar neem je ook zoveel maatregelen om kanker, hart-en vaatziekten, suikerziekte en al die andere -hoogopdelijstscorende- dodelijke ziekten te voorkomen?
    Of durven we te leven met een beetje platgezegd: er is niets zekerder dan de dood?
  • Laatste wens opschrijven
    Gelijk even daarop in hakend: we hebben allemaal gehoord, gelezen of zelfs gezien hoe snel een ziekte bergafwaarts kan gaan. Als je zo ziek bent, heb je geen zin meer om na te denken: ‘wat als dit niet goed afloopt’. Neem de tijd – en het lef – om na te denken over de vraag: ‘wat als ik er niet meer ben.’ Hoe moet het dan met je gezin, je werk, je bedrijf. Heb je nagedacht over je begrafenis of zadel je je omgeving met die beslissingen op? Schrijf, of herschrijf, je wensen wat dit betreft eens. Ik merkte dat door de afgelopen maanden ik er regelmatig aan dacht, maar ook dat ik dingen anders wilde dan ik opgeschreven had. Ik kijk opnieuw dus naar mijn ‘nalatenschap’.
    Het is niet alleen een praktische, maar ook een bijbelse opdracht: Bereid je huis, want je zult (een keer) sterven.
  • Toekomstvoorbereiding
    Bereid je voor op de toekomst die komen gaat. We zullen niet altijd hier op aarde leven. Sterker nog: het is maar een heel kort stukje van ons leven. Het beginnetje van een heel lang koord is hier, nu, op aarde. Kijk dit mooie filmpje over deze vergelijking. Het grootste gedeelte komt nog. Zoek, leef, investeer in je relatie met God! Echt mensen, dat is het allerbelangrijkste. Dan maakt het niet uit of je hier kort of lang bent, maar dan zul je voor altijd leven! Je gezin, je werk, je kerk: allemaal mooi en belangrijk. Maar maak tijd om met Hem te praten, te luisteren.
    We mogen ernaar uitkijken dat er straks een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zal zijn! De bruiloft voor eeuwig vieren: heb jij genoeg olie in de lamp als Hij onverwacht komt?
    Of dat nu nog 10, 50 jaar of misschien nog langer duurt: er wacht een andere toekomst op ons!

  • * Ge- en verboden
    De verboden worden ons om de oren geslingerd: je mag niet dit, mag daar niet lopen, je moet je zus en zo gedragen, verboden om die weg te nemen.
    Maar onze diepste wezens snakken naar positiviteit. Het is echt één van de drijfveren waarop wij allemaal gedijen:  ik merk in elk geval dat ik regelmatig verdriet en boosheid voel door deze ‘verboden-wereld’.
    – denk een ‘mag-niet’ om; vanwege corona mag er bijvoorbeeld niet overal gefietst worden en hangt er een verbodsbord. Hoeveel vriendelijker zou het zijn om te zeggen: als wandelaar ben je hier meer dan welkom?
    Als je een eigen bedrijf hebt of kerk bent, denk eens na hoe je de maatregels als positief iets kunt brengen ipv verbodsborden of verplichtingen. ‘Je bent van harte welkom, en vinden het fijn als je dit of dat doet’ klinkt al zoveel anders dan: ‘Ontsmet je handen, houdt afstand, volg pijlen, mandje verplicht, of zelfs verbodsborden in de kerk enz.’
  • Foto: Geertje Vierhout
  • Leef en plant!
    Maarten Luther heeft het eens gezegd: ‘als ik wist dat morgen de wereld zou vergaan, dan plantte ik vandaag nog een boom.’
    Met andere woorden: dan had ik gewoon gedaan wat mijn hand vind om te doen. Dan waren hoop en groei voor mij nog steeds essentieel.
    Dat mogen jij en ik ook vandaag doen. Morgen weer. En overmorgen opnieuw. We mogen dat doen waar we hiervoor op aarde zijn. En die invulling is voor iedereen weer anders.
    Plant bomen: kleintjes en grote, gewone en bijzondere, dichtbij huis of wat verder weg.
  • Liefde is de kern
    ‘Geloof, hoop, liefde, maar de meeste van deze is de liefde’. Wij zijn gemaakt om geliefd te zijn en om lief te hebben. Liefde te geven.
    We zijn niet gemaakt om met afstand van elkaar te leven: dat mag best tijdelijk even noodzakelijk zijn, maar kan niet deel mogen maken van een ‘nieuwe regel of wet.’
    Natuurlijk is het goed om na te denken met welke kring je ‘knuffelig’ bent of niet.
    Maar liefde, nabijheid, positiviteit zijn eerste levensbehoeften 😉 zullen we dat niet vergeten?
  • Focus op het geheel.
    Mijns inziens staat covid niet op zich. Het is deel van een veel groter plaatje: macht / medisch / technologisch en zelfs profetisch. Er zijn grote veranderingen bezig, waarvan wij de uitkomst nog niet kunnen zien. Het nieuwe normaal wordt het genoemd. Is dat een wereld waarin controle en macht en technologische mogelijkheden vergaand worden ingezet? Mag alles wat kan? Moeten we altijd gehoorzaam zijn? En: Mogen we in actie komen? Wij denken dat sommige dingen nu ‘klein’ zijn, of omwille van covid doen we dat.

Maar deze ‘kleine dingen’ hebben verstrekkende gevolgen en zijn echt ethisch onjuist is als het langer duurt of op grotere schaal wordt toegepast. Durf jij op te staan tegen onrecht? Ik ben in het boek Openbaring gaan lezen, en heb me opnieuw verbaasd van de actualiteit van dit bijbelboek. Misschien ‘moeten al deze dingen wel gebeuren’ 😉 Lees het met een open hart en vraag of God licht wil schijnen op deze woorden.

  • Sta op tegen onrecht
    Een van de dingen die mij het meeste zorgen baren is de toenemende censuur. Dat wat eerst alleen in landen in het oosten voorkwam, komt nu dichtbij huis. Ik vind het op z’n minst zeer opmerkelijk dat alles wat anders gevonden, gezegd of gedaan wordt dan het WHO of ‘groten der aarde’ zeggen, systematisch verwijderd wordt.
    Dubieuze belangenverstrengelingen zijn nog nooit oke geweest, nu ook niet.
    En daar mogen kritische vragen over gesteld worden.
    Er zijn meer opties mogelijk, meer meningen en meerdere keuzes.
    En die hoeven niet gecensureerd worden. Laten we elkaar de ruimte geven

Geef. Maar laat jezelf niet gebruiken.
Heb lief. Maar laat je hart niet misbruiken.
Vertrouw. Maar wees niet naïef.
Luister. Maar vergeet je eigen en Gods stem niet.

p.s. reageren mag natuurlijk!