Zingen als voorhoede in de strijd

Een paar weken geleden was er weer een singin in ons weiland. De zondagmorgen was mooi, rustig, vredig en juist daar in de 'openheid van de polder' stonden we te zingen. Omdat God het waard is.
Een paar kleine stukjes heb ik op mijn insta gedeeld en er was vraag naar het hele stuk.

Wil hierover eerst nog wat delen.
Soms kan God iets op je pad brengen, waar je niet omheen kan.
In moeilijke tijden mogen we extra op onze knieen.
En iemand zei tegen mij: 'Zingen is dubbel bidden'. Dus zing ik elke dag.
Toen zei een vriendin: ik moest aan jullie denken en kwam bij 2 Kronieken 20 uit.
Ik moest nog een beetje lachen... hoe kom je nu bij dat bijbelboek uit?

"Hij pleegde overleg met het volk en stelde voor de HEERE zangers aan en mensen die de heilige Majesteit prijzen zouden, terwijl zij voor de gewapende mannenuit trokken en zeiden: Loof de HEERE, want Zijn goedertierenheid is voor eeuwig! Juist op de tijd dat zij met gejuich en lofzang begonnen, legde de HEERE hinderlagen tegen de Ammonieten, Moab en de bewoners van het Seïrgebergte die op Juda waren afgekomen, en zij werden verslagen."

Ergens in die week was er een flinke 'aanval' op deze singin dat dit toch niet zomaar kon, zomaar gaan zingen met mensen, juist nu. En op diezelfde dag, krijg ik een nieuwsbrief van Marianne Voerman met ... je raadt het al: precíes tekst wat over dit bijbelgedeelte gaat.

En zo werkt God: dwars door twijfels en aanklachten heen... laat Hij het diverse keren zien. God zal het bevestigen wat Hij doet! Onthoud dat maar. Als je twijfelt, vraag maar bevestiging. En als je het nog niet gelooft, nog een ;-)

Dan kan ik niet meer anders dan daar staan, en mijn verhaal doen. 

"Allereerst wil ik jullie uit de grond van mijn hart bedanken dat jullie vandaag hier zijn. 

Om God te eren.
Om Hem te prijzen. Want Hij is goed.
Elke dag draagt Hij ons.
En om op onze knieën te gaan voor waar we in al onze levens doorheen gaan: voor ons allemaal persoonlijk, wat we momenteel ook meemaken. In vreugdevolle tijden, maar ook in zorgelijke tijden is het 'zing-tijd'!

Elke vertraging heeft een doel.
Elke traan is geteld.

We denken misschien soms dat God ons vergeten is, maar het tegenovergesteld is waar: Hij houdt elke dag Zijn oog op ons. Met deze Singin wil ik uitspreken dat we op Hem mogen en willen vertrouwen. Dat Hij zal vervolmaken wat Hij begonnen is in onze harten.


(...) 

Hij breekt muren af.
Hij geneest verborgen wonden.
Hij versterkt identiteit.
Hij verbreekt emotionele ketens.
En Hij bereidt mensen voor op wat Hij nog steeds van plan is te herstellen.
Afgelopen week las ik ergens dat de duivel zijn pijlen richt op dat wat onze kracht is.
Júíst daar.

Samen komen, samen zingen, bidden, elkaar bemoedigen, en eten... dat is wat ik zo graag doe. 

Ik wil een stukje met jullie delen over 'het zingen voor de strijdlieden uit'.

Marianne Voerman schreef in een nieuwsbrief:
"Je kent het verhaal misschien. Josafat, koning van Juda, krijgt op een dag boodschappers bij zich die aangeven dat er een enorme legermacht op hem afkomt. Meerdere volken tegelijkertijd.

‘Josafat werd bang’ staat er in 2 Kronieken 20:3. Ik vind dat altijd wel lekker om te lezen, dat ook dappere koningen gewoon bang worden en even niet meer weten wat ze moeten doen. Josafat had geen idee hoe hij hier ooit goed uit moest gaan komen.

Wat hij vervolgens doet, is interessant. Hij bedenkt geen slim plan of strategie, maar hij roept heel Juda samen en kondigt een vasten af. Het hele volk legt alles neer om God te zoeken.

En midden in die menigte bidt Josafat hardop. ‘Wij weten niet wat we moeten doen, op U zijn onze ogen gevestigd’ (vers 12). 

Geen groots geloofsstatement, maar gewoon de waarheid. Ik weet het niet, God. Ik heb geen oplossing, ik zie de uitweg niet, ik verwacht mijn hulp van U.

Gods antwoord hierop: wees niet bang, deze strijd is aan Mij. Jullie hoeven niet eens te vechten. Ga morgen de vallei in, stel je op, en zie hoe Ik red (vers 15-17).

Josafat vertrouwt blindelings op die woorden. De volgende ochtend trekken ze de vallei in, en hij zet de zangers voorop. Nog voor het leger uit. En terwijl zij beginnen te zingen, legt God hinderlagen tegen de vijand (vers 21-22).

Misschien vliegen bepaalde omstandigheden jou ook even aan op dit moment aan en verlang je naar een doorbraak. Of wacht je al lang op een antwoord dat maar niet lijkt te komen. Dan is dit een verhaal om van te leren.

We zijn zo snel geneigd om zelf te gaan strijden. We gaan nog harder ons best doen of proberen zelf weer wat slims te bedenken om het op te lossen, in plaats van God te zoeken en te zeggen: ik weet het niet, Heer, ik richt mijn ogen op U.

Josafat koos ervoor om God te aanbidden voor de overwinning, omdat hij wist dat God voor hem zou strijden en de overwinning binnen zou halen.

Dit verhaal zette ons weer op scherp waar we onze focus op mogen leggen.

Jij hebt vast ook je eigen vallei. Groot of klein. Neem deze zomer de tijd om je blik te verleggen, weg van je omstandigheden, terug naar God. Kies voor aanbidding voordat je de overwinning ziet, want Hij strijdt voor je."

Een stuk uit het gebed:

Vader God,

Vandaag kom ik bij U als een koningsdochter die weet dat U dichtbij bent.
(...)

U weet hoe ik moet loslaten in mijn leven.
 Dankuwel voor de liefde, genadig handelen en geduld dat u elke dag geeft.
Geef geduld in beproeving en volharding dwars door alles heen.


En U ziet de angst die in mij probeert op te komen.
Maar ik wil en zal mij niet door angst laten leiden.

Uw Woord zegt dat U mij niet een geest van angst hebt gegeven, maar van kracht, liefde en bezonnenheid.

Daarom ontvang ik vandaag helderheid in plaats van verwarring.

Vrede in plaats van paniek.

Wijsheid in plaats van beslissingen die worden gedreven door emoties.

(...)

Heer, versterk onze innerlijke mens.

Veranker onze harten, zodat we niet blijf najagen wat U vraagt los te laten.

Bewaar ons er voor om in ons leven vanuit wanhoop te reageren of zelf proberen op te lossen wat U alleen kunt genezen, opbouwen, leven geven!