Niks. Heel veel niks. Dat is eigenlijk Namibie.
Want neem zand, bomen en steen: want meer is het niet.
Toch kun je kun er tientallen landschappen van maken: en wordt het vele niks opeens toch bijzonder, veelzijdig en indrukwekkend mooi.
Afgelopen zomer hebben we een toffe reis gemaakt door dit bizarre land.
Want bizar is het echt: de meeste mensen moeten erg wennen aan het ‘saaie niks-landschap’.Kilometers kilometers kilometers zand en stenen. Met af en toe een boom. Of een paar bergen. Na een paar dagen begin je te beseffen dat de ingredi├źnten eigenlijk hetzelfde zijn:
zand, steen en bomen maar dat het geen dagdeel hetzelfde is. Deze weg ook. Werkelijk tientallen kilometers dit en verder niets anders.
Om uiteindelijk bij ‘camp nowhere’ te kamperen ­čśëDat steen wel duizend varianten heeft, hebben we ook gemerkt. En hoe majestieus!
Want de meest linker steen op deze foto…… is wel zoooooo groot als er iemand bij gaat staan! Kun je nagaan hoe groot de rest van de rotspartij is! Klein, nietig. Zo voel je je als mens als de auto’s zelfs wegvallen bij de hoogte van de rotsen waar je kampeert.
Zo ver je kunt kijken… dit.
En toch. Weten dat hier luipaarden rondlopen, dat maakt het opeens toch een beetje minder ‘saai’. En zelfs zand krijgt een andere dimentie. Want ook daarin heb je zoveel verschil in kleur en samenstelling! ┬á Dit ‘zand’ was bijvoorbeeld heel ‘dun stof’. Alsof je door een berg cement-zand heen rijdt. Zand zo ‘dun’ als water.Werkelijk in ‘the middle van nowhere’ maakt zo’n rit wel spannend, dat kan ik je vertellen.
Zeker als er dan nog een auto flink vast komt te zitten en het uuuuuren duurt voordat we ‘ m weer eruit hebben.┬á┬á So baie niks.
Dit maak jou klein.
Klein soos stof.

En in dit geweldige niksland wonen de mooiste volkeren: zoals de Bosjesmensen en de Himba’s en Herero’s.

Mensen die stuk voor stuk heel dichtbij de natuur leven. Weten hoeveel insecten en dieren in het ‘niks’ leven. Zij kunnen leven van heel weinig en toch gelukkig zijn. De meest mooie sieraden en gebruiksvoorwerpen maken van dat wat de natuur geeft.
De enorme zoutpannen van Etosha zijn weer een ander verhaal.
Eigenlijk kun je het je amper voorstellen als je naar een 6000 km2 vlakte kijkt.. Eindeloos niks. Als je soms uren naar het niks van de zoutpan hebt gekeken, en je opeens leeuwen ziet. Met veel bokjes.
Dan weet je dat het niks een thuis is van ontelbaar veel dieren.
En dat is toch vet bijzonder en speciaal?Namibie saai? Voor sommigen wel.
Tot je ervaart dat de niksigheid en de stilte
je ziel tot het diepst kunnen aanraken.
Antwoorden geeft op onuitgesproken vragen.Als je de kans krijgt, ga op ontdekkingstocht.
Volg de sporen.
En vul je levensrugzak.
Ga.